Van koffiedik tot oesterzwammen: Odisee-student Cedric Rousseaux zet afvalstromen om in voedsel
"De oogst van het project schenk ik aan de lokale voedselbedeling in Vilvoorde"
Wat gebeurt er met koffiedik nadat je je tas koffie hebt gedronken? Voor Cedric Rousseaux, afstandsstudent Agro- en Biotechnologie aan de Odisee-hogeschool in Sint-Niklaas, krijgt het een verrassend tweede leven. In het kader van het vak 'Agro- en Biotechnologie voor de 21ste eeuw' kweekte hij thuis oesterzwammen op koffiedik en houtzaagsel - twee reststromen die normaal in de vuilbak belanden. De oogst ging niet naar zijn eigen keuken, maar naar de Vilvoordse vzw Hart voor Mensen, die voedsel verdeelt onder mensen die het moeilijk hebben.
Het project combineert circulaire economie met sociale impact. “Het idee dat je afval kan omzetten in gezonde voeding sprak me meteen aan”, vertelt de student. “En door de oogst weg te schenken, heeft het project ook een directe meerwaarde voor de lokale gemeenschap.”
Lokale reststromen als substraat voor oesterzwammen
Voor zijn grondstoffen trok Cedric meerdere keren per week naar een lokale koffiebar. “Van woensdag tot en met zondag haalde ik elke dag koffiedik op”, legt hij uit. “Het houtzaagsel kreeg ik van een bevriende houtbewerker. Zo krijgt materiaal dat anders zou worden weggegooid een nieuwe bestemming.”
Thuis werden de reststromen verwerkt tot substraat, de voedingsbodem voor de paddenstoelen. Cedric pasteuriseerde het houtzaagsel door het een uur lang te verwarmen in water van minstens 70 graden, en schakelde zo de concurrerende schimmels uit. Het koffiedik werd verzameld in de koelkast tot er genoeg was om een nieuwe kweekbatch te starten.
Daarna mengde hij beide reststromen met mycelium – het netwerk van schimmeldraden waaruit de oesterzwammen groeien – en plaatste hij het mengsel in speciale kweekzakken.
Na enkele weken verschijnen de eerste oesterzwammen
De kweekzakken kregen vervolgens drie weken de tijd om te incuberen in een donkere ruimte. “Bij mij was dat gewoon de slaapkamer, die ik voor het project verduisterd heb”, vertelt Cedric. Zodra het mycelium het substraat volledig had gekoloniseerd, verhuisden de zakken naar de veranda om vrucht te vormen.
Enkele dagen later verschenen de eerste kleine knopjes. “Vanaf dat moment ging het snel”, zegt hij. “Ongeveer een week later waren de oesterzwammen klaar om te oogsten.” Eén kweekzak kan meestal twee tot drie oogsten opleveren.
Oogst voor voedselbedeling in Vilvoorde
De oogst werd verdeeld via Hart voor Mensen in Vilvoorde. De organisatie bezorgt voedselhulp aan gezinnen die het moeilijk hebben. “Het project blijft bewust lokaal”, legt de student uit. “Ik woon zelf in Kapelle-op-den-Bos, tussen Mechelen en Vilvoorde, en zo blijft de impact dicht bij huis.”
Geïnspireerd door Brusselse pioniers
Voor zijn project liet Cedric zich inspireren door het Brusselse initiatief Permafungi, dat oesterzwammen kweekt op koffiedik in de kelders van Tour & Taxis.
“Het gebeurt al in verschillende steden”, zegt hij. “Het mooie is dat je met iets wat als afval wordt gezien, toch iets waardevols kan creëren.”
En dat is precies wat dit project laat zien: met wat creativiteit, reststromen en een flinke portie engagement kunnen een simpele tas koffie en houtzaagsel uiteindelijk uitgroeien tot een bord verse oesterzwammen - voor mensen die het goed kunnen gebruiken.
Niet voor publicatie
Voor verdere vragen kun je contact opnemen met persmedewerker Magali. Zij brengt je graag in contact met de betrokken student.
Magali Van Daele
